Fundacja
Centrum ks. Jędrzeja Kitowicza
97-220 Rzeczyca,
ul. ks. Jędrzeja Kitowicza 17
tel.: (+48) 44 710 51 25
e-mail: fundacja@kitowicz.pl
KRS: 0000623207

Konto bankowe:
Bank Pekao SA
03 1240 1545 1111 0010 7455 6473

DRUK PRZELEWU

Rzeczyca, budynek dawnej organistówki z początku XX w.:
Rewitalizacja budynku zagrożonego katastrofą budowlaną -
etap III: strop żelbetonowy


Program Ochrona zabytków
Zadanie pn. Rzeczyca, dawna organistówka (XX w.):
odtworzenie komina, kroksztynów oraz lukarn, wymiana stropu,
prace budowlane przy ścianach
- etap III dofinansowano z środków
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego


Fundacja ENERGA
z siedzibą w Gdańsku
obdarowała Parafię Rzymskokatolicką
p.w. Św. Katarzyny w Rzeczycy
kwotą 45 000 złotych na:
prace zabezpieczające,
wzmacniające oraz konserwatorskie
w Parafii


Witaj, Matko Pana,
Dziewico Maryjo, Królowo Różańca, Madonno Rzeczycka!
Błogosławiona Jesteś między niewiastami!
Ty jesteś obrazem Kościoła napełnionego blaskiem paschalnego światła.
Ty jesteś dumą naszego ludu i znakiem zwycięstwa nad złem.
Obietnico miłosiernej miłości Ojca,
Nauczycielko głoszenia Dobrej Nowiny,
Znaku płonącego ognia Ducha Świętego!
które Ojciec objawia maluczkim.
Okaż nam siłę Twej matczynej opieki.
Niech Twoje Niepokalane Serce,
będzie ucieczką grzeszników
i drogą, która prowadzi do Boga.
O, Madonno Rzeczycka
Zjednoczeni z braćmi i siostrami w wierze, nadziei i miłości,
Tobie się oddajemy.
Zjednoczeni z braćmi i siostrami, przez Ciebie, Bogu się poświęcamy.
Zanurzeni w blasku światła, które z Twoich rąk wypływa,
oddajemy cześć Bogu na wieki wieków.
Amen.


"Zagospodarowanie terenu wokół Kościoła
p.w. Św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Rzeczycy"
dofinansowano ze środków WFOŚiGW w Łodzi

Wyszukaj

Licznik odwiedzin

3.png4.png5.png8.png8.png4.png
Dzisiaj112
Wczoraj245
Ostatni tydzień951
Ostatni miesiąc6099
Wszystkie345884

2
odwiedzających na stronie

czwartek, 19, wrzesień 2019 14:33

Śp. Maria Zaleska

z domu Zdziarska (ur. 3 lipca 1898 w Grotowicach, parafia Rzeczyca, zm. 13 lipca 1987 w Warszawie) – sanitariuszka i lekarka, kapitan Wojska Polskiego, instruktorka harcerska.

Życiorys
Była córką Kazimierza Zdziarskiego (ziemianina i inżyniera, właściciela majątku Grotowice i Łęgonice) i Kamilli z Arkuszewskich. W 1914 ukończyła prywatne gimnazjum w Klarysewie. Brała udział w działalności konspiracyjnej wśród młodzieży warszawskiej. Od 1913 prowadziła żeńską drużynę skautową, później była członkiem Komendy Okręgu i Komendy Naczelnej Skautingu Polskiego. Od 1917 członkini Komendy Naczelnej ZHP.
W 1916 podjęła studia medyczne na Uniwersytecie Warszawskiem, jednocześnie działała w Polskiej Organizacji Wojskowej. Brała czynny udział w przejęciu od Niemców Szpitala Ujazdowskiego w listopadzie 1918, następnie wyjechała na front jako sanitariuszka. Służyła w 4 pułku piechoty Legionów, od września 1919 jako lekarz III baonu 4 pp, a w kwietniu 1920 lekarz 605 szpitala polowego. Wykazała się bohaterstwem w czasie walk o Hrubieszów w sierpniu 1920. Dostała się do niewoli radzieckiej, z której zbiegła. Przed dotarciem do macierzystego pułku została jeszcze zatrzymana przez Rosjan z podejrzeniem szpiegostwa, ale uzyskała zwolnienie. Postawę jej uhonorowano Orderem Virtuti Militari V klasy oraz promocją na stopień oficerski (podporucznik). Pracowała jako lekarz wojskowy także w czasie III powstania śląskiego (1921).
W 1923 ukończyła przerwane działaniami wojennymi studia, uzyskując tytuł doktora medycyny. Pracowała m.in. w sanatorium dziecięcym w Busku, a w 1925 wyjechała na kilkanaście lat do Paryża (gdzie jej mąż Zygmunt Lubicz-Zaleski wykładał literaturę na Sorbonie). Ponownie była lekarzem wojskowym w okresie kampanii wrześniowej, a potem w Armii Krajowej. W kwietniu 1944 aresztowana przez Gestapo, więziona na Pawiaku, potem w obozach koncentracyjnych. Po wyzwoleniu pozostała na emigracji. 1 stycznia 1961 generał Władysław Anders promował ją do stopnia kapitana.

Na emigracji pełniła m.in. funkcję przewodniczącej ZHP we Francji. Była również członkiem Towarzystwa Historyczno-Literackiego w Paryżu. Zmarła w Warszawie i została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie. Oprócz Orderu Virtuti Militari została także wyróżniona Krzyżem Walecznych, Krzyżem Niepodległości, Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami. Opublikowała W okopach. Pamiętnik kobiety-lekarza batalionu (1934), Płomienne czasy. Dzieje rodziny polskiej w czasie II wojny światowej (1985).

Jej dziećmi są Andrzej Zaleski, Kazimierz Piotr (C. Pierre) Zaleski , Roman (Romain) Zaleski oraz Monika (Monique) Zaleska

Odznaczenia

  • Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari
  • Krzyż Walecznych (od 1941)
  • Krzyż Niepodległości Srebrny
  • Krzyż Zasługi z Mieczami
Parafia p.w. Św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Rzeczycy © 2019.  Wszystkie prawa zastrzeżone.