Fundacja
Centrum ks. Jędrzeja Kitowicza
97-220 Rzeczyca,
ul. ks. Jędrzeja Kitowicza 17
tel.: (+48) 44 710 51 25
e-mail: fundacja@kitowicz.pl
KRS: 0000623207

Konto bankowe:
Bank Pekao SA
03 1240 1545 1111 0010 7455 6473

DRUK PRZELEWU

Program Ochrona zabytków
Zadanie pn. Rzeczyca, dawna organistówka (XX w.):
rewitalizacja budynku zagrożonego katastrofą budowlaną -
etap II: prace ratunkowe przy dachu, więźbie, stropie, murach,
wnętrzu i elewacji zewnętrznej dofinansowano z środków
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

"Zagospodarowanie terenu wokół Kościoła
p.w. Św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Rzeczycy"
dofinansowano ze środków WFOŚiGW w Łodzi

Wyszukaj

Licznik odwiedzin

2.png3.png7.png3.png7.png3.png
Dzisiaj37
Wczoraj234
Ostatni tydzień888
Ostatni miesiąc4474
Wszystkie237373

4
odwiedzających na stronie

piątek, 22, czerwiec 2018 05:37

Śp. Zygmunt Wacław Michał Lubicz-Zaleski

(ur. 29 września 1882 w Kłonowcu-Koraczu, zm. 15 grudnia 1967 w Paryżu) − polski historyk literatury, krytyk, tłumacz, poeta i publicysta. Posługiwał się pseudonimami R. de Bron i R. Debron.

Syn Piotra Zaleskiego i Zofii z domu Arkuszewskiej. Studia rozpoczął na Politechnice Warszawskiej, gdzie został członkiem Związku Młodzieży Polskiej „Zet”. Brał udział w konspiracji niepodległościowej, został uwięziony przez władze carskie. Po uwolnieniu studiował filozofię na uniwersytetach w Monachium i Paryżu. W latach 1914–1916 był wykładowcą języka polskiego w École des Hautes Études Sociales w Paryżu, 1916–1922 w École des Langues Orientales, a następnie w L'Institut d'Études Slaves na Sorbonie. W latach 1918–1919 redagował czasopismo Armii Polskiej we Francji „Polak”. W roku 1929 habilitował się na Uniwersytecie Warszawskim.

Po wybuchu II wojny światowej przedostał się do Francji pieszo przez Czechy, Węgry i Włochy razem z najstarszym synem Andrzejem (okulał od wypadku konnego, którego doznał jako czteroletnie dziecko). Działał w Towarzystwie Opieki nad Polakami we Francji w Grenoble, uczestniczył we francuskim ruchu oporu. Był delegatem na Francję ministerstwa oświaty emigracyjnego rządu na uchodźstwie i opiekunem stypendystów rządowych. Był założycielem i pierwszym dyrektorem Liceum polskiego im. Cypriana Norwida w Villard-de-Lans, placówki edukacyjnej zorganizowanej we Francji w październiku 1940 jako kontynuacja liceum polskiego w Paryżu założonego rok wcześniej. W 1943 został aresztowany przez Niemców i zesłany do obozu koncentracyjnego w Buchenwaldzie. Po uwolnieniu powrócił do Francji, po wojnie pozostał tamże na emigracji.

Lubicz-Zaleski był żonaty z Marią ze Zdziarskich z Grotowic, lekarką i działaczką polskiego ruchu oporu. Ślub zawarli 25 lipca 1925 roku w parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Rzeczycy. Jego bratem był Stefan Zaleski, ekonomista i demograf, a synami Kazimierz Piotr Zaleski, fizyk, oraz Romain Zaleski, finansista, obaj kontynuowali jego działalność emigracyjną.

Uniwersytety w Montpellier i Lille nadały mu godność doktora honoris causa.

Odznaczenia

  • Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2007, pośmiertnie
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
  • Złoty Wawrzyn Akademicki PAL (1938)
  • Oficer Orderu Legii Honorowej (Francja)
  • Order Palm Akademickich (Francja)

Dzieła (wybór)

  • Zygmunt Krasiński. O dziełach i życiu poety w setną rocznicę urodzin (1912).
  • Dzieło i twórca. Studia i wrażenia literackie (1913).
  • Na wąskiej miedzy snu i burzy (1914) – wiersze.
  • O rzeczach błahych i wiecznych (Paryż, 1929).
  • Attitudes et destinées. Profile pisarzy polskich (Paryż, 1932).
  • Geniusz z urojenia (1932) – dramat.
  • Akordy kamienne (Hanower, 1946) – proza poetycka.
  • Wiersze zebrane 1924−1967 (Aix en Provence, 1969) – wydane pośmiertnie.
  • Dziennik nieciągły (1904−1925) (Łódź, 1998).
  • Pamiętnik od Grotowic do Buchenwaldu (1939-1945) (Łódź, 1998).
  • Relikwiarz buchenwaldzki (Warszawa, 2016).
Parafia p.w. Św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Rzeczycy © 2018.  Wszystkie prawa zastrzeżone.